MT(VOM)
မြန်မာ့ခေတ်သစ်သမိုင်းမှာ အာဏာအရှိဆုံးနဲ့ သက်တမ်းအရှည်ဆုံး နေရာယူခဲ့တဲ့ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေရဲ့ နဝတ/နအဖ အစိုးရခေတ်ကို ပြန်ကြည့်ရင် အိမ်နီးချင်းကြီး တရုတ်နိုင်ငံနဲ့ ဆက်ဆံရေးဟာ နိုင်ငံတကာ ဖိအားတွေကြားက အသက်ရှူပေါက် ဖြစ်ခဲ့တာ ငြင်းလို့မရပါဘူး။ အနောက်အုပ်စုရဲ့ ပိတ်ဆို့အရေးယူမှုတွေ ဝိုင်းဝိုင်းလည်နေတဲ့ အချိန်မှာ တရုတ်နိုင်ငံဟာ နဝတ/နအဖ အစိုးရအတွက် နိုင်ငံရေးအကာအကွယ်ရော၊ စီးပွားရေးနဲ့ စစ်ရေးအထောက်အပံ့ပါ ပေးခဲ့တဲ့ “ဆွေမျိုးပေါက်ဖော်” ကြီး ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးရဲ့ စစ်ဖက်နဲ့ နိုင်ငံရေး ဖြတ်သန်းမှု သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ တရုတ်နိုင်ငံမှာ အဓိက ခေါင်းဆောင်ကြီး (၄)ဆက် တောင် ပြောင်းလဲ ဖြတ်သန်းခဲ့ပါတယ်။ တိန့်ရှောင်ပိန် ခေတ်ကနေ စတင်ပြီး ကျန်ဇီမင်း၊ ဟူကျင်ထောင်း၊ ရှီကျင့်ဖျင် ခေတ်အထိ တရုတ်ခေါင်းဆောင် အဆက်ဆက်နဲ့ ဘယ်လိုကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့် ပတ်သက် ဆက်နွှယ်ခဲ့သလဲဆိုတာ အချိန်ကာလအလိုက် လေ့လာကြည့်ပါမယ်။
တိန့်ရှောင်ပိန် (Deng Xiaoping) ခေတ်
ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲ မဖြစ်ခင်ကတည်းက မြန်မာ-တရုတ် ဆက်ဆံရေးရဲ့ အလားအလာနဲ့ အလှည့်အပြောင်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့်ရခဲ့သူပါ။ ၁၉၈၈ ခုနှစ် နိုင်ငံရေးအပြောင်းအလဲအပြီး နိုင်ငံတော်ငြိမ်ဝပ်ပိပြားမှုတည်ဆောက်ရေးအဖွဲ့ (နဝတ) အစိုးရ လက်ထက်မှာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ နောက်ကွယ်က ဩဇာအကြီးဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးက တိန့်ရှောင်ပိန် (Deng Xiaoping) ဖြစ်ပါတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်တုန်းက တရုတ်နိုင်ငံဟာ ကွန်မြူနစ်ပါတီချင်း ဆက်ဆံရေးထက် “အစိုးရချင်း၊ နိုင်ငံချင်း ဆက်ဆံရေး” ကို ပိုဦးစားပေးတဲ့ အိမ်နီးချင်းကောင်း မူဝါဒကို တိန့်ရှောင်ပိန်ရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ ကျင့်သုံးနေချိန်ပါ။ ၁၉၈၉ ခုနှစ် အောက်တိုဘာလမှာ အဲ့ဒီအချိန်က ဒုတိယတပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဖြစ်တဲ့ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ကြီးသန်းရွှေဟာ တပ်မတော်ချစ်ကြည်ရေးကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး တရုတ်နိုင်ငံကို သမိုင်းဝင် ခရီးစဉ်တစ်ခု သွားရောက်ခဲ့ပါတယ်။
ဒီခရီးစဉ်ဟာ ၁၉၈၈ နောက်ပိုင်း မြန်မာစစ်အစိုးရရဲ့ ပထမဆုံး အဆင့်မြင့်ဆုံး ပြည်ပခရီးစဉ်တွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး အနောက်နိုင်ငံတွေရဲ့ ဝိုင်းပယ်မှုကို ခံနေရတဲ့ မြန်မာစစ်တပ်အတွက် စစ်ရေး၊ စစ်လက်နက် အကူအညီတွေ ရရှိဖို့ တံခါးဖွင့်ပေးခဲ့တဲ့ ခရီးစဉ်ပါပဲ။ ဒုတိယ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဘဝနဲ့ တရုတ်ပြည်ကို သွားခဲ့တဲ့ ဒီအတွေ့အကြုံကပဲ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေအတွက် နောက်တစ်ချိန် နိုင်ငံအကြီးအကဲ ဖြစ်လာတဲ့အခါ တရုတ်နိုင်ငံကို ဘယ်လို မဟာဗျူဟာမြောက် ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတဲ့ အုတ်မြစ်ကို ချပေးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ကျန်ဇီမင်း (Jiang Zemin) ခေတ်
၁၉၉၂ ခုနှစ်မှာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ နဝတ ဥက္ကဋ္ဌ၊ တပ်မတော်ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ်နဲ့ နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲအဖြစ် အာဏာရယူခဲ့ပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ သမ္မတနဲ့ ပါတီအထွေထွေအတွင်းရေးမှူးချုပ်က ကျန်ဇီမင်း (Jiang Zemin) ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။ ဒီခေတ်ဟာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေရဲ့ တရုတ်ဆက်ဆံရေး အရှိန်အဟုန် အကောင်းဆုံး ကာလလို့ ပြောလို့ရပါတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ ၁၉၉၆ ခုနှစ်မှာ တရုတ်နိုင်ငံကို နိုင်ငံတော်အကြီးအကဲအဖြစ် ပထမဆုံးအကြိမ် သွားရောက်ခဲ့ပြီး သမ္မတ ကျန်ဇီမင်းနဲ့ တွေ့ဆုံခဲ့ပါတယ်။ တရုတ်ဘက်က မြန်မာနိုင်ငံရဲ့ ပြည်တွင်းရေးကို အခြားနိုင်ငံတွေ ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်ရေး မူဝါဒနဲ့ အပြည့်အဝ ထောက်ခံကြောင်း ပြသခဲ့သလို၊ မြန်မာစစ်အစိုးရ ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်ဖို့ စီးပွားရေး အကူအညီတွေနဲ့ တိုးမြှင့်ချေးငွေတွေ ပေးအပ်ခဲ့ပါတယ်။
ကျန်ဇီမင်း၏ မြန်မာပြည် ခရီးစဉ် (၂၀၀၁)
ဆက်ဆံရေးရဲ့ အထွတ်အထိပ်အနေနဲ့ ၂၀၀၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလမှာ တရုတ်သမ္မတ ကျန်ဇီမင်း ကိုယ်တိုင် မြန်မာနိုင်ငံကို နိုင်ငံတော်ခရီးစဉ်အဖြစ် လာရောက်ခဲ့ပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ နေပြည်တော် မတည်ဆောက်ရသေးခင် ရန်ကုန်မြို့မှာ တရုတ်သမ္မတကို ခမ်းခမ်းနားနား ကြိုဆိုခဲ့ပြီး နှစ်နိုင်ငံ ကုန်သွယ်ရေး၊ နည်းပညာနဲ့ စီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု သဘောတူညီချက် အများအပြားကို လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြပါတယ်။ ဒါဟာ မြန်မာ့စစ်အစိုးရကို နိုင်ငံတကာမျက်နှာစာမှာ တရားဝင်မှု (Legitimacy) အပြည့်အဝ ရှိနေကြောင်း တရုတ်က ကမ္ဘာကို ပြသလိုက်တာပါပဲ။
ဟူကျင်ထောင်း (Hu Jintao) ခေတ်
ကျန်ဇီမင်းရဲ့နောက် ၂၀၀၂ ခုနှစ်မှာ တရုတ်ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာတဲ့ ဟူကျင်ထောင်း (Hu Jintao) ခေတ်ဟာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ လမ်းညွှန်မြေပုံ (၇) ချက်နဲ့ နေပြည်တော်ကို မြို့တော်သစ်အဖြစ် ပြောင်းရွှေ့ပြီး အာဏာအရှိဆုံး ဖြစ်နေတဲ့ ကာလတွေနဲ့ တိုက်ဆိုင်နေပါတယ်။ ဒီခေတ်မှာတော့ ဆက်ဆံရေးဟာ သာမန်ချစ်ကြည်ရေးထက် ပိုမိုနက်ရှိုင်းတဲ့ “မဟာဗျူဟာမြောက် စီးပွားရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအကာအကွယ်” အဆင့်ကို ရောက်သွားပါတယ်။၂၀၀၇ ခုနှစ် ရွှေဝါရောင်တော်လှန်ရေးကို စစ်အစိုးရက နှိမ်နင်းခဲ့ပြီးနောက် အနောက်နိုင်ငံတွေက ကုလသမဂ္ဂ လုံခြုံရေးကောင်စီမှာ မြန်မာနိုင်ငံအပေါ် ပြင်းပြင်းထန်ထန် အရေးယူပိတ်ဆို့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ချက်မူကြမ်း တင်သွင်းခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ သမ္မတ ဟူကျင်ထောင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုနဲ့ တရုတ်နိုင်ငံဟာ (ရုရှားနဲ့အတူ) ဗီတို (Veto) အာဏာ သုံးပြီး ပယ်ချပေးခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေ အစိုးရ တည်မြဲအောင် တရုတ်က အသက်ကယ်ပေးလိုက်တာလို့တောင် ဆိုနိုင်ပါတယ်။
ဘီလီယံချီတန် စီမံကိန်းကြီးတွေ စတင်အုတ်မြစ်ချတာလည်း ဟူကျင်ထောင်း ခေတ်မှာပဲဖြစ်ပါတယ်။
ဒီခေတ်မှာ တရုတ်ရဲ့ စွမ်းအင်လုံခြုံရေးအတွက် မြန်မာနိုင်ငံဟာ အရေးပါတဲ့ ဗျူဟာမြောက် နယ်မြေ ဖြစ်လာပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေနဲ့ ဟူကျင်ထောင်းတို့ ခေတ်မှာပဲ ရခိုင်ပြည်နယ် ကျောက်ဖြူကနေ တရုတ်နိုင်ငံ ယူနန်ပြည်နယ်အထိ သွယ်တန်းမယ့် မြန်မာ-တရုတ် ရေနံနှင့် သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ပိုက်လိုင်းစီမံကိန်း၊ ဧရာဝတီမြစ်ပေါ်က မြစ်ဆုံဆည် စီမံကိန်း ကြီးတွေကို သဘောတူညီချက် ရယူပြီး အကောင်အထည်ဖော်ခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးဟာ ၂၀၁၀ ခုနှစ်မှာ တရုတ်နိုင်ငံကို နောက်ဆုံးအကြိမ် နိုင်ငံတော်ခရီးစဉ် သွားရောက်ခဲ့ပြီး ဟူကျင်ထောင်းနဲ့ တွေ့ဆုံကာ အသွင်ကူးပြောင်းရေးကာလ စစ်တပ်ရဲ့ အခန်းကဏ္ဍကို တရုတ်ဘက်က ထောက်ခံဖို့ ညှိနှိုင်းခဲ့ပါတယ်။
ဒီ နေရာ မှာဝန်ကြီးချုပ် ဝမ်ကျားပေါင် (Wen Jiabao) ရဲ ကဏ္ဍကိုလည်းထည့်သွင်း စဉ်းစားရမှာပါ။ ဟူကျင်ထောင်း သမ္မတ ဖြစ်နေတဲ့ ကာလတစ်ခုလုံးမှာ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ စီးပွားရေးနဲ့ အုပ်ချုပ်ရေးယန္တရားတစ်ခုလုံးကို ကိုင်တွယ်ခဲ့တဲ့ ဝန်ကြီးချုပ် ဝမ်ကျားပေါင် (Wen Jiabao) ဟာလည်း ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေနဲ့ အလွန်ရင်းနှီးပြီး အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ တရုတ်ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးပါ။ သမ္မတ ဟူကျင်ထောင်းက မူဝါဒပိုင်းဆိုင်ရာ ပံ့ပိုးပေးတယ်ဆိုရင် ဝမ်ကျားပေါင်ကတော့ မြန်မာပြည်က ဘီလီယံချီတန်တဲ့ စီမံကိန်းကြီးတွေကို လက်တွေ့ မြေပြင်ပေါ်ရောက်အောင် ပုံဖော်ပေးခဲ့သူ ဖြစ်ပါတယ်။
နေပြည်တော်သို့ သမိုင်းဝင်ခရီးစဉ် (၂၀၁၀)
၂၀၁၀ ပြည့်နှစ် ဇွန်လမှာ တရုတ်ဝန်ကြီးချုပ် ဝမ်ကျားပေါင်ဟာ မြန်မာနိုင်ငံကို တရားဝင်ခရီးစဉ် လာရောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်က ထူးခြားချက်က ရန်ကုန်မှာတင် မဟုတ်ဘဲ စစ်အစိုးရ အသစ်တည်ဆောက်ထားတဲ့ မြို့တော်သစ် နေပြည်တော် ဆီအထိ ပထမဆုံး လာရောက်ခဲ့တဲ့ တရုတ်အဆင့်မြင့်ဆုံး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့တာပါ။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ နေပြည်တော်မှာ ဝမ်ကျားပေါင်ကို ခမ်းခမ်းနားနား ကြိုဆိုခဲ့ပြီး နှစ်နိုင်ငံ သံတမန် ဆက်ဆံရေး အနှစ် ၆၀ ပြည့် အထိမ်းအမှတ်ကို အတူတူ ကျင်းပခဲ့ကြပါတယ်။
စီမံကိန်းကြီး (၁၅)ခု လက်မှတ်ရေးထိုးခြင်း
ဝမ်ကျားပေါင်ရဲ့ ဒီခရီးစဉ်အတွင်းမှာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတင် နှစ်နိုင်ငံ စီးပွားရေး၊ နည်းပညာ၊ စွမ်းအင်နဲ့ ငွေကြေးဆိုင်ရာ သဘောတူညီချက် စာချုပ်ပေါင်း (၁၅) ခုထက်မနည်း လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ကြပါတယ်။ ထူးခြားတာက မြန်မာနိုင်ငံကို တရုတ်ယွမ်ငွေ ဘီလီယံချီ ထောက်ပံ့မယ့်အပြင်၊ တရုတ်ရဲ့ သမုဒ္ဒရာနှစ်စင်း မဟာဗျူဟာ (Two-Ocean Strategy) အတွက် အရေးပါတဲ့ ကျောက်ဖြူရေနက်ဆိပ်ကမ်း စီမံကိန်းနဲ့ ရွှေဓာတ်ငွေ့စီမံကိန်းတွေ အရှိန်အဟုန်မြှင့်ဖို့ ဝမ်ကျားပေါင်က ကတိကဝတ်ပြုခဲ့တာပါပဲ။
အပေးအယူ မျှခြေကစားခြင်း
ဝမ်ကျားပေါင်နဲ့ တွေ့ဆုံမှုတွေမှာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးဟာ တရုတ်ရဲ့ စီးပွားရေးအင်အားကို ရယူခဲ့သလို၊ တစ်ဖက်မှာလည်း နယ်စပ်ဒေသ တည်ငြိမ်ရေးနဲ့ ကုန်သွယ်ရေးကိစ္စတွေမှာ တရုတ်ဘက်က မြန်မာ့အချုပ်အခြာအာဏာကို လေးစားဖို့ သတိပေး ထိန်းကျောင်းတာမျိုးတွေ လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ ၂၀၁၀ စက်တင်ဘာ တရုတ်ပြည် ခရီးစဉ်မှာလည်း ဝန်ကြီးချုပ် ဝမ်ကျားပေါင်နဲ့ ထပ်မံတွေ့ဆုံပြီး စစ်အစိုးရရဲ့ လမ်းညွှန်မြေပုံအတိုင်း ရွေးကောက်ပွဲကျင်းပမယ့် အခြေအနေတွေကို တရုတ်ဘက်က ဆက်လက်ထောက်ခံဖို့ စည်းရုံးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ရှီကျင့်ဖျင် (Xi Jinping) ခေတ်
၂၀၁၁ ခုနှစ်မှာ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ အရပ်သားတစ်ပိုင်း ဦးသိန်းစိန်အစိုးရထံ အာဏာလွှဲပြောင်းပြီး တရားဝင် အနားယူသွားခဲ့သလို၊ ၂၀၁၂ ခုနှစ်မှာ တရုတ်နိုင်ငံမှာလည်း ရှီကျင့်ဖျင် (Xi Jinping) ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီး ရာထူးက အနားယူသွားပေမဲ့ မြန်မာ့နိုင်ငံရေးနဲ့ စစ်တပ်အပေါ် သူ့ရဲ့ နောက်ကွယ်က ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ရှိနေဆဲဆိုတာ တရုတ်ခေါင်းဆောင် ရှီကျင့်ဖျင်နဲ့ တရုတ်ကွန်မြူနစ်ပါတီက ကောင်းကောင်း သဘောပေါက်ပါတယ်။
နောက်ကွယ်က ဝါရင့်ခေါင်းဆောင်ကြီးကို ဂါရဝပြုခြင်း
တရုတ်နိုင်ငံဟာ ဦးသိန်းစိန်အစိုးရ၊ အဲ့ဒီနောက် ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်ရဲ့ NLD အစိုးရတို့နဲ့ တရားဝင် ဆက်ဆံရေး တည်ဆောက်ခဲ့ပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း နေပြည်တော်က ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟောင်းရဲ့ တည်ရှိမှုကို ဘယ်တော့မှ မျက်ကွယ်မပြုခဲ့ပါဘူး။ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်းသံတမန်ကြီးတွေ၊ အထူးကိုယ်စားလှယ်တွေ မြန်မာနိုင်ငံကို လာတဲ့အခါတိုင်း နေပြည်တော်က ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေရဲ့ နေအိမ်ဆီ သွားရောက်ဂါရဝပြုပြီး နိုင်ငံရေးအခြေအနေတွေကို လျှို့ဝှက်ဆွေးနွေး အကြံဉာဏ်ယူမှုတွေ ရှိခဲ့ပါတယ်။ ဒါဟာ ရှီကျင့်ဖျင်ခေတ် တရုတ်အစိုးရက ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးကို မြန်မာ့နိုင်ငံရေးရဲ့ “အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သူတစ်ဦး” အဖြစ် ရေရှည်အသိအမှတ်ပြုထားကြောင်း သက်သေပြနေတာ ဖြစ်ပါတယ်။
ဗိုလ်ချုပ်မှူးကြီးသန်းရွှေဟာ တရုတ်ခေါင်းဆောင် အဆက်ဆက် (၄) ဆက် နဲ့ ဆက်ဆံရာမှာ ဒုတိယ တပ်မတော် ကာကွယ်ရေးဦးစီးချုပ် ဘဝ လေ့လာသင်ယူမှုကနေ နိုင်ငံအကြီးအကဲ ဘဝအထိ “အမျိုးသားအကျိုးစီးပွား၊ စစ်တပ်အကျိုးစီးပွားနဲ့ အာဏာတည်မြဲရေး” အတွက် တရုတ်ရဲ့အင်အားကို ပါးပါးနပ်နပ် အသုံးချသွားခဲ့တာ တွေ့ရပါတယ်။ တရုတ်အပေါ် စစ်ရေး၊ နိုင်ငံရေးအရ အလွန်အကျွံ မှီခိုခဲ့ရတာ မှန်ပေမဲ့ တစ်ဖက်မှာလည်း မြန်မာနိုင်ငံဟာ တရုတ်ရဲ့ လက်အောက်ခံ (Satellite State) လုံးလုံး ဖြစ်မသွားအောင်၊ တရုတ်ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု အကန့်အသတ်မရှိ ကြီးထွားမလာအောင် သတိကြီးကြီးထားပြီး ထိန်းကျောင်းကစားသွားခဲ့တဲ့ ဝါရင့်စစ်သေနာပတိတစ်ဦးရဲ့ သံတမန်ဟန်ပန်ကို တရုတ်ခေါင်းဆောင် အဆက်ဆက်နဲ့ ဆက်ဆံရေး သမိုင်းကြောင်းမှာ အထင်အရှား မြင်တွေ့နိုင်ပါတယ်။
MT(VOM)
1.Bertil Lintner ရဲ့ “Burma in Revolt: Opium and Insurgency since 1948”
2.PRC Ministry of Foreign Affairs Archives
3.BBC News: “China’s Jiang Zemin visits Myanmar” (December 2001)
4.UN Security Council Official Record (S/PV.5619)
5.Reuters: “China, Myanmar sign deals, Hu Jintao backs election”
6.Thant Myint-U ရဲ့ “Where China Meets India: Burma and the New Crossroads of Asia”
7.The New York Times: “Chinese Premier Visits Myanmar
